இன்று இராமேஸ்வரம் தீவில் இராமநாதசுவாமி கோயிலுக்கு சொந்தமான கப்பல் அடியான் முனீஸ்வரர் சாமி கோவிலில் இடத்தில் நமது அருளகத்தின் மணல் மேடுகள் பாதுகாப்பு திட்டத்தில் மரக்கன்றுகள் நடவு செய்யப்பட்டன. இந்த இடத்தைத் மரக்கன்றுகள் நடுவதற்குத் தோதாக இந்து சமய அறநிலையத்துறை அங்கு வளர்ந்திருந்த சீமைக் கருவேல் மரங்களை அகற்றியது. இந்நிகழ்வில் இராமநாதசுவாமி கோவில் இணை ஆணையாளர் திரு க செல்லத்துரை அவர்கள்மரக்கன்று நடவு செய்து பணியை துவக்கி வைத்தார். மேலும்  டாக்டர் திரு அய்யாசாமி டேனியல்  அவர்களும் அறநிலைத்துறை  உதவியாளர் திரு முருகானந்தம் அவர்களும் மரக்கன்றுகளை நடவு செய்து நிகழ்ச்சிக்கு சிறப்பு சேர்த்தனர்.

 

 

இந்த இடம் சுமார்  3000 மரக்கன்றுகள் மற்றும் 2000 பனை விதைகள் வரும் நாட்களில் முழுமையாக நடவு செய்யத் தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இதில் கடற்கரை ஓரப்பகுதியில் ஆயிரம் அலையாத்தி மரங்கள் நடவு செய்வதற்கான ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதில் அருளகத்தின் நாற்றுப்பண்ணை பணியாளர்கள் மரக்கன்று  நடவுப் பணியைச் சிறப்பாகச் செய்து முடித்தனர். மரக்கன்று நடவு செய்து முடித்தவுடன் சரியான நேரத்தில் நல்ல மழை பெய்து இயற்கை நமக்கு ஒத்துழைப்பை கொடுத்துள்ளது இன்னும் வரும் நாட்களில் மீதமுள்ள இடங்களில் முழுமையாக மரக்கன்று நடவு செய்ய திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

 

Saplings were planted as part of our Arulagam Sand Dunes Protection Project at the Kappaladiyan Muniswarar Swami Temple, which belongs to the Ramanathaswamy Temple.

To make the location suitable for planting the saplings, the Hindu Religious and Charitable Endowments Department removed the Prosopis Juliflora (Seemai Karuvelam) trees that had grown there.

The event was inaugurated by the Joint Commissioner of the Ramanathaswamy Temple, Thiru K. Sellathurai, who planted the first sapling.

Further, Dr. Ayyasamy Daniel and HRCE Department staff Thiru Muruganandam also planted saplings, adding significance to the event.

It has been resolved to fully plant around 3000 saplings and 2000 palm seeds in this location in the coming days. Furthermore, arrangements have been made to plant one thousand mangrove trees in the coastal area.

 

The nursery staff of Arulagam executed the sapling planting work efficiently. Right after the planting was completed, a good rain fell at the perfect time, showing nature's cooperation. It is planned to fully plant the remaining areas in the coming days.

 

To prevent school dropouts among tribal students, to mitigate human-animal conflict, and to consistently encourage them to attend school, the Tamil Nadu Government’s Department of Tribal Welfare has allocated 26 vehicles to various districts inhabited by tribal communities.

The service was inaugurated on October 6, 2025, by the Honourable Chief Minister of Tamil Nadu, M.K. Stalin, at the Secretariat.

Of these, two vehicles will be used under the supervision of the Arulagam organisation in the Nilgiris district to transport students residing in and around Kargudi and Bokkapuram to their schools.

Arulagam extends its profound gratitude to the Honourable Chief Minister for facilitating this initiative; to the Honourable Minister for Adi Dravidar and Tribal Welfare, Mr. Mathiventhan; to the Secretary of the Tamil Nadu Government’s Department of Tribal Welfare, Mrs. G. Lakshmi Priya, IAS; and to the Director, Mr. C. Annadurai, and all others involved.

 

This marks a significant start in education, akin to a precision strike. Furthermore, this will allow students and animals to move harmoniously on their respective paths, leading to the creation of a nature-friendly generation. This brings us double joy. May this great work continue.

 

Sincerely,

The Arulagam Team

பழங்குடியினர் மாணவர்கள் இடைநிற்றலைத் தவிர்க்கவும் மனித விலங்கு எதிர்கொள்ளலைத் தவிர்க்கவும்  தொடர்ச்சியாக அவர்கள்  பள்ளி செல்வதை ஊக்குவிக்கவும்  தமிழ்நாடு அரசு பழங்குடியினர் நலத்துறை 26 வாகனங்களை பழங்குடியினர் வசிக்கும் பல்வேறு மாவட்டங்களுக்கும் வழங்கியது. அதனைத்தமிழ்நாடு முதல்வர் மாண்புமிகு மு .க ஸ்டாலின் அவர்கள் இன்று தலைமைச் செயலகத்தில் தொடங்கி வைத்தார்.

இதில் இரண்டு வாகனங்கள் அருளகம் அமைப்பு மேற்பார்வையில் நீலகிரி மாவட்டத்தில் கார்குடியிலும் பொக்காபுரத்திலும் அதனைச் சுற்றிலும் வசிக்கும் மாணவர்களைப் பள்ளியில் கொண்டு சேர்க்க  உபயோகப்படுத்தப்படும்.
இதற்கு வழிவகுத்த தமிழ்நாடு முதல்வர் அவர்கட்கும் ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பழங்குடியின நலத்துறை அமைச்சர் மாண்புமிகு மதிவேந்தன் அவர்கட்கும்

 தமிழ்நாடு அரசுப் பழங்குடியினர் நலத்துறைச் செயலர் திருமதி ஜி. லட்சுமி பிரியா ஐ ஏ எஸ் அவர்கட்கும்  இயக்குனர் சி. அண்ணாதுரை  உள்ளிட்ட அனைவருக்கும் தனது திரளான நன்றியினை உரித்தாக்குகிறது. இது கல்வியில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தொடக்கமாக அமையும். அத்துடன் மாணவர்களும் விலங்குகளும் இணக்கமாக அவரவர் வழியில் செல்லவும் இது வழி வகுக்கும்.இதன் மூலம்  இயற்கை நேயமிக்க தலைமுறை  உருவாகும் என்பதால் இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி.தொடரட்டும் அரும்பணி.
அன்புடன் அருளகம் அமைப்பினர்

 

Jane Goodall, the renowned Primatologist and  guardian of biodiversity passed away on the 1st of October, 2025 peacefully in one of her speaking tours around the world. Jane was 91 but soldiered on to speak on behalf of wildlife.

In her early 20s, even as she was working after high school as she couldn't afford university, she accepted a friend's offer to travel. Serendipitously, her life took many turns and  she eventually moved to Tanzania to study the endangered Chimpanzee behaviour and ecology. Jane did not have the luxury of a college education however holds the honors of holding a PhD without any formal university experience.  Jane pioneered many important thesis and methodology on Chimpanzee ethology which proved seminal to primate evolutionary theories and research thereafter. She opened the door and prepared the ground for many female conservationists and ethologists. 

Jane inspired me to do what I do, to spread the word on importance of our wildlife, and to speak to young ones on the natural marvels of our world. Her words, “Only if we understand, can we care. Only if we care, we will help. Only if we help, we shall be saved" finds a sacred space in all my talks and conversations on conservation. 

She instituted the Roots and Shoots Organisation, an offshoot of the Jane Goodall Institute, through which she paved way to reach millions of young children and youth, across the world. She was appointed as the UN Ambassador of Peace in 2002 and has won a number of other awards through her life. 

She has visited Chennai twice. I even got an opportunity to see her in person in Hawaii while I was there to receive the Biodiversity Hotpost Hero Award in 2016. She was mobbed by young conservationists and students and I can only steal a peek at her. 

Arulagam pays their respect and homage to Jane and the legacy of conservation and love for wildlife and nature she has left behind. I believe the best way to continue to memoralise her and pay our respects and gratitude for her contributions to our lives is to continue her legacy. Goodbye, Jane. We will miss you!

 

உயிரினங்களின் காவலர், மனிதக் குரங்கு ஆராய்ச்சியாளர் முனைவர் ஜேன் குட்டால் நிறைவெய்தினார். (தோற்றம் 3 ஏப்ரல் 1934 மறைவு 1, அக்டோபர் 2025)
தன்சானியா நாட்டில் மனிதக் குரங்குகள் வாழ்வியல் நடத்தைகள் குறித்தான ஆய்வைத் தனது பள்ளிப் படிப்பை முடித்தவுடன் தொடங்கினார்.
 இளங்கலை முதுகலை படிப்பில்லாமல் நேரடியாக முனைவர் பட்டத்தை பெற்ற வெகு சிலரில் இவரும் ஒருவர்.

என் மனம் கவர்ந்தவர், மாணவர்களுடன் எனக்கு பேச வாய்ப்பு கிடைக்கும்போதெல்லாம்  கீழ்காணும்  இவரது மேற்கோளை 
அதாவது, " உயிரினத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டுமானால் முதலில் அதனைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள வேண்டும் அதன் மீது நேசம் கொள்ள வேண்டும் , அதன் மீது பற்று கொண்டு அதனைப் பாதுகாக்க முன்வர வேண்டும் "
எனது உரையில் அடிக்கடிப் பயன்படுத்துவதுண்டு.

Jane goodall institute நிறுவி Roots and Shoots அமைப்பு மூலம் இளம் தலைமுறையினர் உயிரினங்கள் குறித்து ஆய்வு மேற்கொள்ள வழி வகுத்தார்.
ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் அமைதித் தூதுவராகவும் 2002 ஆம் ஆண்டு கௌரவிக்கப்பட்டார். இவருக்கு வழங்கப்பட்டதன் மூலம் பல்வேறு விருதுகளும் இவரால் பெருமை அடைந்தன.

சென்னைக்கும் ஓரிருமுறை வந்து உரையாடி இருக்கிறார்.

பல்லுயிர்ச் செழிப்பிட நாயகன் விருது பெறுவதற்காக 2016 ஆம் ஆண்டு ஹவாயில் நடைபெற்ற ஐயூசிஎன் மாநாட்டிற்குச் சென்றிருந்த  போது, இவரைச் சந்திக்க வாய்ப்பு கிட்டியது. இவரைச் சுற்றி இளைஞர்கள் கூட்டம் மொய்த்தபடி இருந்தது.கேமராக்காரர்கள் புடை சூழ இருந்தார்.

அவரது மறைவுக்கு அருளகம் தனது ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறது.
அவர் விட்டுச் சென்ற பணிகள் தொடர வேண்டும் அதுவே நாம் அவருக்கு செலுத்தும் அஞ்சலி.

 

Bharathidasan S

 

 

எமது குழுவினரோடு தெங்குமரகடா - வனச்சரகத்தில் பாறு கழுகுகள் குறித்தான களப்பணியில் இருந்தோம். யானை ஒன்று இறந்து கிடப்பதாகவும் அதனை உடற்கூராய்வு செய்ய இருப்பதாகவும் என்ஜி ஓ என்ற முறையில் நீங்கள் கலந்து கொள்ள இயலுமா என வனச்சரகர் கேட்டார்.  இறந்த காட்டுயிர்களை எப்படிக் கையாளவேண்டும் என்று வழிகாட்டு நெறிமுறை ஒன்றை அண்மையில் தமிழ்நாடு அரசின் காட்டுயிர் உயர் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் வெளியிட்டிருந்தது. அந்நடைமுறை எப்படிக்கையாளப்படுகிறது என்பதைப் பார்க்கும் வாய்ப்புக் கிடைக்கும் என்பதால் உடனே ஒத்துக்கொண்டேன். 

காட்டுச்சாலை வழியே கடந்து சென்றோம். வனத்துறை முன்களப்பணியாளர்கள் வழிகாட்டுவதற்காக வழியில் காத்திருந்தனர். சென்று பார்த்தபோது, பெரும்பாறை ஒன்று சரிந்து கிடப்பதுபோல யானை கிடந்தது.  சுமார் 50 வயது மதிக்கத்தக்கதாக இருக்கலாம் என வனத்துறையினர் தெரிவித்தனர்.  13 ஆண்டுகட்கு முன்னர் இதே வனப்பகுதியில் யானை இறந்ததற்கு உடற்கூராய்வுக்கு வந்திருந்த நினைவு வந்தது.  உடற்கூராய்வு செய்வதற்கு முன்னரே பாறு கழுகுகளின் எச்சம் யானையின் உடலில் ஆங்காங்கே இருந்தது. ஏற்கனவே அவை இரையைக் கண்டுவிட்டது என்பதைத் தெரிவித்தது. ஆயினும் தோல் கடினமாக இருந்ததால் எளிமையான பகுதியான யானையின் கண்களை மட்டும் பாறு கழுகு கொத்தி எடுத்துச் சென்றிருந்தது. 

பொதுவாக செம்முகப்பாறுவின் அலகு கூர்மையாக வளைந்து இருப்பதால் அவை தான் முதலில் வந்து இறந்துகிடக்கும் விலங்கின் உடலைத் தனது கூரிய அலகால் கிழித்துத் தானும் உண்டுவிட்டு பிற விலங்குகளும் உண்பதற்குத்தோதாக வழிவகுக்கும். மற்ற பாறு கழுகுகளின் அலகானது கவ்விக் கிழித்து எடுத்துச்சென்று உண்பதற்குத் தோதாக இருக்கும்.

தற்போது செம்முகப்பாறுவின் எண்ணிக்கை வெகுவாகக் குறைந்துவிட்டதும் கவலைகொள்ளத் தக்கது. அண்மையில் பந்திப்பூர் சரணாலயத்தில் 5 பாறு கழுகுகள் இறந்தன. அதில் இரண்டு செம்முகப்பாறுவும் இருந்தன. ஏற்கனவே குறைவாக உள்ள நிலையில் இதுபோன்று அழிவும் பேரிடியாக விழுகிறது. 

யானையின் உடலைச் சுற்றி ஆயிரக்கணக்கான ஈக்கள் மொய்த்துக்கொண்டிருந்தன. அப்படியே தனது சந்த தியைப் பெருக்கும் விதமாக முட்டையும் இட்டன.

முன்களப்பணியாளர்கள் உதவியுடன் முதுமலைச் சரணாலயத் துணை இயக்குநர் திரு. வித்யாதரன் மேற்பார்வையில் காட்டுயிர் மருத்துவர் ராஜேசு அவர்கள் உடற்கூராய்வு மேற்கொண்டார். யானையின் இரைப்பையில் கடந்த 5 நாட்களாக உணவெடுத்ததற்கான அறிகுறி ஏதும் இல்லை. வயதானதாலும் வேறு சில உடல் குறைபாட்டினாலும் இறந்திருக்கலாம் எனத்தெரிவித்தார். தந்தம் ஏதும் இல்லாத மோழையானையாக இருந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஆந்திராக்சு போன்ற தொற்றுநோய் உருவாக்கும் நுண்ணுயிர்கள் இல்லாததால் உடற்கூராய்வுக்குப்பின்னர்,  யானையின் உடல் இறந்தவற்றை உண்ணும் பாறு கழுகுகள் உள்ளிட்ட உயிரினங்களுக்கு உணவாக விடப்பட்டது. அவை எளிதில் அணுகும் வண்ணம் அருகிலிருந்த முட்செடிகள் களையப்பட்டன. இறந்த யானையின் உடலானது குறைந்தது 350 பாறு கழுகுகளுக்கு உணவு வழங்கும். அத்துடன் பன்றிகளும், கழுதைப் புலிகளும் பல்லாயிரம் ஈக்களும், புழுக்குளும் பயனடையும். மகிழ்ச்சி. இது தொடரவேண்டும்.

இந்தியக் காட்டுயிர் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் முதுகலைக் காட்டுயிரியில் பயிலும் 20 மாணாக்கர்கள் ஆராய்ச்சியாளர் முனைவர் சி. இரமேசு அவர்கள் தலைமையில் தமிழ்நாட்டிலுள்ள முதுமலை, சத்தியமங்கலம், ஆனைமலை உள்ளிட்டச் சரணாலயங்களுக்குக் கானுலா வர உள்ளதாகவும் அவர்கள் செப்டம்பர் மாதம் 26ந்தேதி தெங்குமரகடாப் (கெத்தப்பட்டி) பகுதிக்கு வருகை தர உள்ளதாகவும் அப்போது அவர்களுடன் பாறு கழுகுகள் குறித்து  உரையாடவருமாரும் கடிதம் வந்திருந்தது. எமது குழுவினர் தெங்குமரகடாப் பகுதியில் களப்பணியில் இருந்ததால் எனக்கும் நல்வாய்பாகப் பொருத்தமாக அமைந்தது. 

குறித்த நாளில் குறித்த நேரத்தில் காராச்சிக்கோரைச் சோதனைச் சாவடியை அடைந்து காத்திருந்தேன். சிறிது நேரத்தில் மாணாக்கர்களும் வந்துவிட்டனர். 

குழித்துறை பட்டியில் அவர்களுடன் அறிமுக உரை நிகழ்த்திவிட்டு ஆற்றோரம் இருந்த மத்தி மரங்களையும் பாறு கழுகுகள் இம்மரத்தில் தான் கூடமைக்கின்றன என்கிற செய்தியையும் அதற்கான உத்தேசமான காரணங்களையும் அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டேன். வானத்தில் பறந்து திரிந்த பாறு கழுகுகளையும் தொலைநோக்கி வழியே பார்த்து இரசித்தனர்.  கூடுதலாக ஆற்றோரக் காடுகளின் அவசியம் குறித்தும் சத்தியமங்களம் பகுதி எதிர்நோக்கும் சிக்கல்கள் குறித்தும் எடுத்துரைத்தேன்.  திப்பு சுல்தான் இப்பகுதியை ஆண்ட வரலாறு குறித்தும் பட்டி மாடுகள் எவ்விதம் பாறு கழுகுகளுக்கு உணவாய் உதவியாய் இருந்தன என்பது குறித்தும் கவனப்படுத்தினேன். திப்பு சுல்தான் காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட பாலத்தையும் மாணவர்கள் பார்த்து இரசித்தனர்.

அதனைத் தொடர்ந்து, அருளகம் அமைப்பு மக்களுடன் இணைந்து மேற்கொண்டுவரும் களப்பணிகள் குறித்தும் பல்வேறுபட்ட மக்களுடன் உயிரினங்கள் பாதுகாப்பு தொடர்பான செய்தியை எப்படிக் கொண்டுபோய் சேர்க்கிறோம் என்பது குறித்தும் சக பணியாளர்களான திரு. பரமன், செல்வி. சுந்தரி, செல்வி. ரேவதி, திரு. சந்தோசு ஆகியோர் எடுத்துரைத்தனர். தெங்குமரகடா மக்கள் தாமாக முன்வந்து இடமாற்றம் செய்வது குறித்தும் அதற்கு எந்தளவுக்கு வரவேற்பு உள்ளது எனவும் கேட்டறிந்தனர். 

தற்காலத்தலைமுறையின் தேவைகள் எதிர்பார்ப்புகள் வேறு மாதிரி உள்ளதாகவும் காட்டின் நுண் இசைவிலிருந்து அவர்கள் அந்நியமாகி வருவதாகவும் அதனால் காட்டுயிர்களோடு ஒத்திசைந்து வாழ்வது வருங்காலங்களில் சாத்தியப்படுமா என்ற கேள்வியை மாணவர்கள் எழுப்பினர்.  

பழங்குடிகளாகிய நாங்களும் யானை வந்தால் விரட்டுவோம் எனவும் சேதாரம் நேர்ந்தாலும் அதுவும் உண்ணட்டும்  எனப் பொறுத்துக்கொள்வோம் எனவும் சுந்தரி எடுத்துச் சொன்னார். ஆனால் இதே மன நிலை பழங்குடி அல்லாத மற்றவர்களிடம் இல்லை என்பதையும் குறிப்பிட்டார்.

அடுத்ததாக கல்வி குறித்துப் பேச்சு வந்தது. பழங்குடி மாணவர்களிடையே குறிப்பாக ஆண்கள் இடைநிற்றல் அதிகளவில் உள்ளது என்ற தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. அதற்குரிய காரணம் கேட்டனர். படித்தால் மட்டும் வேலை கிடைக்கிறதா என்ற எதிர்கேள்வியை இளைஞர்கள் கேட்கின்றனர் எனவும் தற்போது பெண்களாகிய நாங்கள் எல்லாம் படித்து வேலைக்கு வந்தவுடன் பையன்களது மனப்போக்கில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் ரேவதி தெரிவித்தார். மேலும் இந்த ஆண்டு  இடை நின்ற 6 பழங்குடி மாணவிகளுடன் சேர்த்து மொத்தம் 13 மாணவிகளின் படிப்புத் தொடர அருளகம் அமைப்பு முன்முயற்சி எடுத்ததையும் சுந்தரி தெரிவித்தார்.

வருங்காலத்தில் இங்குள்ள மாணவர்களாகிய நீங்கள் வனத்துறை உயரதிகாரியாக வரலாம். வேறு பொறுப்புக்கும் வரலாம். இந்தியா போன்ற பெரும் மக்கள் திரளுடைய நாட்டில் மக்களுடன் இணைந்து காட்டுயிர்ப் பாதுகாப்பை முன்னெடுப்பதுதான் சரியான தீர்வாக இருக்கும் என்பதை எடுத்துச் சொல்லி எனது உரையாடலை நிறைவு செய்தேன்.

அருமையான அறிவுத்திறன் மிக்க மாணவர்களுடன் உரையாடியது நிறைவாய் இருந்தது. இதற்கு வழிவகுத்த இந்தியக் காட்டுயிர் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்கும் ஆராய்ச்சியாளர் முனைவர் சி. இரமேசு அவர்கட்கும் முனைவர் இலட்சுமி நாராயணன் அவர்கட்கும் திரளான நன்றியினைத் தெரிவித்தேன்.

 

Bharathidasan S,
Secretary, 
Arulagam,

 

I was on a field visit with my team, monitoring vultures in the Thengumarahada Forest Range, when I received a call from the Forest Range Officer. He informed me that an elephant had died and asked if I could join the post-mortem as an NGO representative. The Advanced Institute for Wildlife Conservation, run by the Tamil Nadu government, had recently released an SOP on wildlife carcass disposal. I saw this as an excellent opportunity to witness these guidelines being implemented, so I immediately accepted.

We traveled through the forest roads, guided by frontline forest staff who were waiting for us. When we arrived, the elephant lay on the ground, slumped like a giant rock. The forest department staff estimated its age to be around 50. This reminded me of a similar post-mortem I had attended in the same forest area 13 years ago.

Even before the examination began, we saw vulture droppings on the elephant's body, a clear sign that they had already located the carcass. However, the thick hide was too tough for them to tear open. Instead, they had settled for the softer tissues of the eyes, which they had gouged out.

The Red-headed Vulture's sharp, hooked beak gives it a distinct advantage. They are often the first to arrive at a carcass, using their powerful beaks to tear open the tough skin. This action makes the carcass accessible for other vultures and scavengers. The beaks of other vulture species are better suited for gripping and pulling flesh rather than tearing through a thick hide.

The significant decline in the population of Red-headed Vultures is a cause for serious concern. Recently, five vultures died in the Bandipur Sanctuary, and two of them were Red-headed Vultures. This loss is a devastating blow to an already threatened species.

Thousands of flies swarmed the elephant's body, laying their eggs to continue their lifecycle.

Under the supervision of Mr. Vidyadaran, the Deputy Director of the Mudumalai Sanctuary, wildlife veterinarian Dr. Rajesh conducted the post-mortem with the help of frontline staff. The veterinarian noted that there were no signs of food in the elephant's stomach for the past five days. He concluded that the elephant likely died of old age and related health issues. It was also a notable that it was a tuskless male. Since there was no sign of infectious microorganisms like Anthrax, the carcass was left for other scavenging animals to feed on, including vultures. To make it more accessible, nearby thorn bushes were cleared away. The deceased elephant will feed at least 350 vultures, along with wild boars, hyenas, and countless flies and maggots. It was a positive outcome, and I hope this practice continues.

Thanks to the forest department and especially AIWC.

 

Bharathidasan S

Secretary, Arulagam